Buenos aires, wat een stad!!!! Een prachtige afsluiter van een prachtige reis!We zijn hier in totaal een dag of twaalf en hebben voor die tijd een appartementje gehuurd.
Veel relaxter dan een hotel naturlijk. Met een lekker balkon, een zwembad op het dak en op een topplek in de stad. Niets te klagen.
We genieten van allerlei musea, parken, terrassen, tangoshows, shops en heerlijke restaurants. En als klap op de vuurpijl de wedstrijd Argentinië Venezuela op zaterdag waarvoor we gisteren de hele dag in de rij hebben gestaan en Nienke haar charmes heel goed van pas kwamen
We vermaken ons prima dus.
Dinsdag a.s 31 maart vertrekken we hier en 1 april zijn we weer thuis!
Tot Gauw dus!


Nu hebben we genoeg van die kou in het Zuiden en we vliegen vanuit El Calafate naar Buenos Aires. Vanuit daar meteen met de bus van ca. 20 (!!!) uur door naar Iguazu. Je weet wel, bekend van die enórme watervallen die daar zijn (ja, deze weken van onze reis is het inderdaad hoogtepunt na hoogtepunt).
We klimmen helemaal gaar die bus uit en het is me daar een potje warm! Zomaar 40 graden. Dat was wel even wennen, hihi. Maar lekker natuurlijk. Slippertjes weer uit de tas en zonnebrillen op!

De watervallen zijn behoorlijk impressive. Het park waarin ze liggen is eigenlijk midden in het regenwoud en je kunt er makkelijk een hele dag zoet zijn. Er zijn diverse trails waardoor je alle watervallen goed van alle kanten kunt zien en er is zelf een klein strandje waar we even af kunnen koelen (nodig ook, pfff wat een hitte!).



De grootste waterval heeft de tot de verbeelding sprekende naam ´the Devil´s Throat´. Een enorme kolkende watermassa. Ongekend prachtig
Maar er is meer te zien in het Zuiden, bijvoorbeeld pinguins!!! We gaan naar Punta Arenas, daar zijn twee grote pinguinkolonies, waarvan we er eentje bezoeken. Er zijn niet zo heel veel pinguins meer (in april trekken ze weg), maar het zijn er toch nog wel honderden en ze zijn reuze komisch met hun gewaggel.

Punta Arenas ligt echt heeeel zuidelijk en is het is er dan ook berekoud. Ondanks het feit dat het hier nu toch zomer is. In de winter wil je hier dus echt niet wezen. Nu eigenlijk ook niet, dus snel weer weg.
Een stukje noordelijker, en dan weer in Argentinie, ligt El Calafate. Een plaats bekend vanwege de enige gletsjer in de wereld die niet kleiner wordt als gevolg van broeikaseffecten, maar constant blijft. Deze gletsjer, Perito Moreno, is al jaren ongeveer 30 km lang, 5 km breed en 60 (!!!!) meter hoog. Een echte rivier van ijs dus. De gletsjer beweegt ongeveer 2 m per dag naar voren en dat gaat gepaard met allerlei gekraak en enorme brokken ijs (samengeperste sneeuw) die naar beneden vallen met heel veel gedonder. Er is continu wat te zien. Heftig hoor.


Als je goed kijkt naar de fotos, kan je misschien een voorstelling maken van deze gigantische ijsberg. Je ziet rechtsbovenin een boot van ik denk een meter of 50 en rechtsonderin zie je allemaal super kleine mensjes.
Als we vanaf de Navimag aankomen in Puerto Natales, hebben we 1 dag de tijd om onze ´kampeer en slecht weer´ zaakjes voor elkaar te maken. Want…we gaan 5 dagen (stevig!) wandelen in het national park ´Torres del Paine´. Een heuse Do It Yourself trekking, dat wil zeggen; alles zelf dragen (tenten, kookspullen) en vervolgens met een kaart van het park op pad om je eigen route te plannen. Onderweg zijn een aantal campings te vinden. Maar soms zijn die ook ineens dicht en moet je dus improviseren.
Het kan in dat park (ineens) echt héél héél slecht weer zijn, ´ze´ zeggen dat de vier seizoenen meestal op een dag voorkomen. Dus, we huren regenpakken en regenhoezen voor onze tassen en extra dikke slaapzakken. Goed voorbereid.

´Ze´ zeggen ook dat dit park misschien wel het mooiste Natural park van de wereld (!) is, dus we zijn heel erg benieuwd!!
De eerste dag is ´een makkie´, slechts 3,5 uur lopen. Naar prachtige gletsjer. Subliem! En de zon schijnt! Hoera! Gletsjers zijn echt prachtig, een niet voor te stellen hoeveelheid ijs die continu in beweging is.

De tweede, derde en vierde dag lopen we toch wel zo´n acht uur per dag. Best lang. Komt met name omdat een van de campings, op een strategisch punt op de route, dicht is.
De trip is echt ongelooflijk mooi!!


Hoogtepunten zijn, naast de gletsjer van de eerste dag, een magnefiek uitzichtpunt met aan de ene kant van ons een mega bergmassief met sneeuw en gletsjers, aan de andere kant de ´Torres´ (de torens waar het park naar genoemd is) en aan de andere kant prachtige meren. Daar hebben we uren gezeten en genoten. Af en toe een kleine lawine met veel gedonder en geraas. Prachtig. Bij dat soort natuurgeweld voel je je als mens toch wel heel erg nietig hoor…
De climax is op de vierde dag, als we via een mégapittige klim de Torres van dichtbij zien. Fantastisch! Ook weer een moment om echt even van te genieten. En, in tegenstelling tot veel anderen die hier komen, konden we de Torres zien met blauwe lucht en zon! Vaak zijn de torens in nevelen gehuld. Dat was dus onze lucky day!

De laatste nacht regenen we bijna van de camping af, maar dat kan ons niet deren want de hoogtepunten hebben we gezien en het was steeds mooi weer.
De hoeven de laatste dag nog maar twee uurtjes downhill te lopen. En die spullen drogen onderweg wel. Eenmaal terug in Natales trakteren we onszelf op een heerlijk maal met veel wijn. Mag wel na vijf dagen instant noodles en pasta, dachten wij zo. hihi. Onvergetelijk!
